Centraal Station

We starten de wandeling voor de ingang van het Centraal Station, op het autovrije Europakruispunt. Het Centraal Station (1952) was het sluitstuk van de ondergrondse treinverbinding Noord-Zuid. De bouw van die ‘Jonction’ duurde meer dan 50 jaar, onder andere omdat de werf door twee wereldoorlogen onderbroken werd. Langsheen het tunneltraject werden, ondanks protest, honderden bewoners onteigend en verschillende volkswijken afgebroken. Enkel de straatnaam en de gevelsculpturen links en rechts van de stationsingang herinneren nog aan de verdwenen Putterijwijk, die tussen de Grote Markt en de Sint-Michielskathedraal lag. De drukke autoweg, aangelegd bovenop de treintunnel, blijft een litteken dwars door de stad. Vanaf de jaren 1950 zorgde de bouw van kantoorgebouwen voor overheidsdiensten langs die autoweg voor een breuklijn tussen boven- en benedenstad. Ga de grote lokettenzaal van het station binnen. Victor Horta (overleden in 1947) en zijn leerling Maxime Brunfaut combineerden stationsdiensten op ondergrondse en gelijkvloerse verdiepingen, met winkels aan de straatzijde en kantoren op de bovenverdiepingen. Horta’s fascinatie voor het licht spreekt uit het glazen plafond. De ruime trap die afdaalt naar de perrons baadt daardoor in een zee van licht.

→ Neem de doorgang onder de kleinere, dubbele trap, in de richting ‘Ravensteingalerij’. Beklim de trappen aan het eind van de doorgang en loop de Ravensteingalerij door tot op het einde. 

UiTinBrussel