De polders van De Keignaert. - Oostende

Tussen de stad Oostende en deelgemeente Zandvoorde ligt een gevarieerd landschap met weilanden, sloten en akkers: de historische polders van De Keignaert.

Zo’n 3.000 jaar terug was dit nog een veengebied, later overspoeld door de zee die een pak zand en zeeklei afzette.

In de Middeleeuwen werden deze schorren ingedijkt. Tijdens het Beleg van Oostende (1601 – 1604) groeven de Geuzen een bres in de duinen. Er ontstond een heel modderige vlakte met geulen waar het zeewater dagelijks binnen en buiten stroomde. Zo konden ze de belegerde stad beter verdedigen tegen de Spanjaarden. Deze geulen zijn momenteel nog zichtbaar in de polders als kreken, zoals de Keignaert, Zoute- en Sluiskreek en Oude Straatkreek. Met de aanleg van dijken won men later het overstroomde land terug.

Bedreigde weidevogels zoals grutto, tureluur en veldleeuwerik keerden hier terug na het herstelbeheer en typische riet- en moerasvogels zoals kleine karekiet, rietgors en blauwborst vonden hier opnieuw een veilige broedplaats. Ook kluut, kleine plevier, oeverzwaluw en woudaapje – een uiterst zeldzame reigersoort – maakten hun comeback.

’s Winters verblijven steeds meer smienten, kolganzen en kleine rietganzen in het Oostends krekengebied. Naast grote zaagbek, dodaars, krakeend en tafeleend zijn ook de blauwe kiekendief en de velduil vaste wintergasten. Poelen en sloten vormen nu een prima leefgebied voor kikkers, libellen en waterjuffers.

Ook typische planten, zoals de pinksterbloem en de zoutminnende zeeaster, voelen zich weer thuis in het gebied.

Willem Vandenameele