’t Lisseweegse Vaartje

Gezien als een van de meest fotogenieke plekken was de waterloop aanvankelijk onderdeel van natuurlijke wateraders (“Olievliet” en “Lisseweger Ede”), tussen Brugge en de Noordzee.

In het begin van de 13e eeuw werd een kanaal gegraven om loodrecht door de dorpsterp te lopen. Het diende als belangrijke aanvoerroute voor Doornikse kalksteen voor de bouw van de kerk en abdij, via platbodem-scheepjes van de abdij van Ter Doest.

Over het vaartje liggen drie karaktervolle stenen bruggen: de Tiendebrug, Heulebrug (met bolle rug tot circa 1960) en Roelandsbrug, vaak geflankeerd door witte dorpswoningen aan het water. Langs het vaartje staat deels bouwkundig beschermd erfgoed: oude gevels, lage witte huisjes met baksteenafboording en sierlijke buisleuningen

Langs het vaartje staat deels bouwkundig beschermd erfgoed: oude gevels, lage witte huisjes met baksteenafboording en sierlijke buisleuningen

Met een lengte van ongeveer 12,6 km en een diepte tot 3,5 m, vormt het ook een geliefde plek voor vissers: er worden vissoorten zoals karpers, brasem, rietvoorn en paling gevangen.

Willem Vandenameele