Martelaarsplein

Het Martelaarsplein (toen nog Sint-Michielsplein) werd in de Oostenrijkse periode (2de helft 18^de eeuw) aangelegd in een toen heel moderne bouwstijl. Het neoclassicisme kenmerkt zich door symmetrie, uniforme licht gekleurde gevels op dezelfde rooilijn en met dezelfde dakhoogte. Dit homogene plein werd zo een zeldzaam voorbeeld van architecturale luwte in de Brusselse kakofonie. De evenwichtige verhoudingen en de visuele rust zorgen voor een behaaglijk gevoel. Je kan even stilvallen op de ruime banken en trappen. Niets doet vermoeden dat hier net om de hoek de drukste winkelas van Brussel loopt.

De naam van het plein verwijst naar de gesneuvelde vrijwilligers van de Belgische Revolutie die in de crypte onder het centrale monument rusten in de ultieme luwte van de eeuwigheid. De kloeke dame die ons vaderland (Patria) en haar grondwet voorstelt kijkt in de richting van de Sint-Michielsstraat. Deze overgang van luw naar druk geeft je de tijd om je voor te bereiden op een nieuwe stortvloed aan prikkels en impulsen.

UiTinBrussel