Reuland

Na de Eerste Wereldoorlog bepaalde het Verdrag van Versailles in 1919 dat Duitsland een stuk van zijn grondgebied moest afstaan aan België. De streek werd als oorlogsbuit ingelijfd bij de provincie Luik en staat nu bekend als de Oostkantons, waar het Duits nog steeds de voertaal is (met faciliteiten voor Franssprekenden). De Oostkantons zijn zeer rijk aan natuurschoon: sterk glooiende landschappen met talrijke rivierdalen en wouden. Zware industrie tref je er nauwelijks aan. De steden zijn grote dorpen en de dorpen veelal gehuchten. Het zuidelijkste deel van de Oostkantons, langs de rivier de Our en haar zijrivier de Ulf, is het rijkst aan sublieme vergezichten, bijvoorbeeld bij de 480 m hoge Thommerberg, enkele kilometers ten noorden van Reuland.
AARD VAN DE WEG
Behalve een kort stukje met gras begroeide weg, helemaal in het begin van de wandeling, volg je uitsluitend verharde (asfalt)wegen, die verkeersarm zijn. Gezien enkele vrij forse hellingen en, ook al in het allereerste stuk van het tochtje, enkele trapjes, zijn rolstoelen en kinderwagens af te raden. Het grootste stuk van de wandeling verloopt door prachtig, glooiend weideland. Maar je hebt er bijna nergens enige beschutting. Op een mooie zomerdag moet je je dus beschermen tegen de zon: wit mutsje, goede zonnecrème en voldoende drinkwater.
BEWEGWIJZERING
In Reuland kruisen twee belangrijke, wit-rood bewegwijzerde Grote-Routepaden elkaar: de GR 5, die Hoek van Holland met Nice verbindt, en de GR 56 of GR E, de route van de Oostkantons. Je gaat vooral stukken van de GR 56 volgen.
Verder zijn er de gebruikelijk geworden gekleurde meetkundige figuurtjes: opstaande rode rechthoekjes, liggende groene en opstaande blauwe. In de beschrijving van de route worden ze vermeld wanneer ze functioneel zijn.
PARKEREN
Je moet de auto kwijt zien te raken in de omgeving van de fraaie Sint-Stefaanskerk van Reuland. In het toeristenseizoen is dat geen sinecure. Maar wie zoekt, die vindt wel wat, ook al is het een eind verderop.