Mauritiusklooster

Het St.-Mauritiusklooster, ook wel Moritzklooster genoemd, was een benedictijnen klooster in Magdeburg. Het bestond van 937 tot uiterlijk 963 als klooster. Als gebouw bestond het tot ongeveer 1207, zo'n beetje daar waar zich vandaag de dag de Magdeburger Dom en de Domplaats bevinden.
Het werd op 21 september 937 gesticht door de toen 25-jarige koning Otto I., en dus op de avond voorafgaand aan de overeenkomstige heiligendag. De stichtingsakte wordt vandaag de dag bewaard in het staatsarchief van Saksen-Anhalt. Het door Otto ook als toekomstige familiegraf bestemde klooster werd vanaf het begin rijk beloond en van veel privileges voorzien. Eind januari 946 vond Ottos eerste echtgenote Editha, een prinses uit het koninkrijk Wessex en kleindochter van Alfred de Grote, haar laatste rustplaats in de kloosterbasiliek. De in de latere dom bevindende sarcofaag werd pas rond 1510 door aartsbisschop Ernst van Saksen opgericht. In 2008 vonden archeologen daarin een loden kist met menselijke resten, die na uitgebreide onderzoek als die van Edgitha bleken te zijn.

Wikipedia