Stadsbibliotheek Mainz

De Wetenschappelijke Stadbibliotheek Mainz is een gemeentelijke wetenschappelijke bibliotheek in Duitsland. Ze heeft een collectie van ongeveer 700.000 media-eenheden. Haar oorsprong gaat terug tot het jaar 1477.

De Wetenschappelijke Stadbibliotheek vindt zijn oorsprong in de Bibliotheca Universitatis Moguntinae van de in 1477 opgerichte Kurfürstelijke Universiteit, die tijdens de revolutionaire oorlogen in 1798 door de Franse regering werd opgeheven. De stadsbibliotheek en de Martinusbibliotheek zijn de twee oudste bibliotheken in Mainz; hun historische collecties vullen elkaar aan en stammen deels uit identieke herkomst. Het grootste deel van haar oudere boeken heeft de stadbibliotheek te danken aan de bibliotheken van de in 1773 opgeheven Mainzer vestiging van de Jezuïeten en de in 1781 opgeheven drie rijkste kloosters van de stad, de Kartause, het Reichklara-klooster en Altmünster. Ook de handgeschreven en gedrukte collecties van de bibliotheken van de tijdens de secularisatie opgeheven bedelordes – zoals de Augustijner Eremieten, de Franciscanen, de Karmelieten en de Kapucijnen – zijn vertegenwoordigd in de historische collectie. Vanwege deze bronnen ligt de duidelijke thematische focus van de oude collecties op de vakgebieden theologie, filosofie, geschiedenis, recht en filologie. De omvangrijke schenkingen in grote thematische verscheidenheid door individuen, geestelijken, leden van de Universiteit van Mainz en burgers uit de stad en omgeving verdienen aandacht, omdat ze rechtstreeks of via de opgeheven kloosters aan de bibliotheek zijn aangekomen. De groei van de collectie in de 19e en vroege 20e eeuw werd niet onbelangrijk beïnvloed door schenkingen en nalatenschappen van particuliere boekbezitters uit de stad Mainz en het linkeroever en rechteroever gebied, zoals uit de Rheingau, Rheinhessen en de Pfalz. Van de vele donateurs aan het einde van de 19e eeuw kunnen de Mainzer geneeskundige raad Dr. Carl Wenzel en zijn zoon, de indoloog Dr. Heinrich Wenzel, worden genoemd. Een exemplarisch voorbeeld van opmerkelijke privébibliotheken, die in de meerderheid zijn opgenomen in de Rarasammlung, is de bibliotheek van de Mainzer kanunnik en taaldocent Johannes Petrus Schick in de omgeving van het kurfürstelijke hof rond Johann Philipp van Schönborn, Johann Christian van Boyneburg en Gottfried Wilhelm Leibniz.

Wikipedia