Antikenmuseum van de Universiteit Leipzig

Het Antiekenmuseum van de Universiteit Leipzig is een van de grootste universitaire verzamelingen van antieke kleine kunst in Duitsland.
De basis van de verzameling werd gelegd in de eerste helft van de 18e eeuw, toen de eerste antieke objecten aan de universiteit kwamen. In 1734 gebruikte Johann Friedrich Christ, de professor in de poëzie, al tentoonstellingen uit de collectie in zijn colleges. Vanaf het begin van de 19e eeuw kreeg de antiekcollectie de titel van kabinet voor archeologie en kunst. Terwijl de basis van de collectie aanvankelijk vooral bestond uit antieke munten, gemmen en gipsafgietsels, veranderde dit toen via bemiddeling van Eduard Gerhard 50 Griekse en Etruskische vazen naar Leipzig kwamen. Nog in hetzelfde jaar werd de collectie aangevuld met antieken uit de collectie W. G. Becker, die deze op een reis naar Italië had aangeschaft. In de daaropvolgende jaren werd de collectie aanzienlijk uitgebreid met talrijke toewijdingen van olielampen, terracotten en andere sculpturen. In de tweede helft van de 19e eeuw beperkte men zich bij nieuwe aankopen vooral tot gipsafgietsels. Dit begon onder Johannes Overbeck. Pas in 1897 werd met de aankoop van de collectie van Friedrich Hauser, die belangrijke antieke exposities bevatte, weer in grotere mate originele objecten verworven. In het eerste decennium van de 20e eeuw, onder het directoraat van Franz Studniczka, groeide de collectie opnieuw met ongeveer 300 waardevolle exposities die werden geschonken door de Amerikanen Edward Perry Warren en John Marshall, waaronder een belangrijke marmeren hoofd van Alexander de Grote.

Wikipedia