Binger Loch

Het Binger Loch is een door mensenhanden gemaakt gat in een natuurlijke barrière van rotsen in de Rijn, ter hoogte van kilometerraai 530,8 in Duitsland. De bedoeling hiervan is het ter plaatse vlot en veilig passeren van binnenschepen mogelijk maken.
De harde kwartsiet rots lag oorspronkelijk over de hele rivier, zodat zelfs de kleine schepen van de Middeleeuwen hier niet konden passeren en ontladen moesten worden. Door de Romeinen was al geprobeerd de rivier bij Bingen bevaarbaar te maken, maar zij hadden daarvoor niet de beschikking over de juiste technieken. Pas na de uitvinding van het buskruit werd in de 17e eeuw, op initiatief van kooplieden uit Frankfurt een bevaarbare doorbraak geforceerd van pakweg 4 meter breed. Voldoende voor het passeren van veel schepen van de toenmalige vloot. De rots stuwde de rivier op. Stroomopwaarts daalde het waterpeil dus nadat men het gat had gemaakt. Dit had onder andere tot gevolg dat van de 32 eilanden stroomopwaarts er nu nog maar 6 over zijn gebleven. Drie eilanden zijn weggespoeld, de overige zijn met het vasteland verbonden geraakt. Koning Frederik Willem III van Pruisen vond in 1832 dat het gat verbreed moest worden en van 1830 tot 1841 werd het met springstof verbreed tot zo'n 23 meter, later in 1894 tot zo'n 30 meter Met de verbreding en verdieping werd een belangrijke verbetering van de scheepvaart bereikt.

Wikipedia