Klooster Ellwangen

Het klooster Ellwangen was een Benedictijnerklooster dat van 764 tot 1460 in het oostelijk Württembergse Ellwangen bestond. Nog steeds bepalen de gebouwen van het klooster, vooral de voormalige abdijkerk en huidige basiliek St. Vitus, het stadsbeeld.
Het klooster Ellwangen ontstond rond 764 op het grondgebied van de twee edele broers Hariolf en Erlolf. Ze stammen waarschijnlijk uit een Alamannisch-Bayerse familie en jagen aan de bovenste Jagst. Hariolf stond in koninklijke dienst, terwijl Erlolf vermoedelijk het Chorbisschopsambt van Langres bekleedde in het toenmalige Bourgondië Dijon. In het huidige stadsgebied van Ellwangen bestond toen al een klein Alamannen-dorp, waar Hariolf en Erlolf hun Benedictijnerklooster oprichtten. Het was gewijd aan de Salvator en de apostelen Petrus en Paulus, de monniken roepten de twee kloosteroprichters waarschijnlijk uit de abdij St. Benigne in Dijon.

Wikipedia