Alster-Beste-Kanaal

Het Alster-Beste-Kanaal was in de 16e eeuw een bevaarbare verbinding tussen Hamburg en Lübeck. Het wordt ook ten onrechte het Alster-Trave-kanaal genoemd: de rivieren Beste en Trave waren bevaarbaar.
Reeds sinds 1448 werd geprobeerd, naar het voorbeeld van het Stecknitzkanaal, een bevaarbare verbinding tussen Hamburg en Lübeck te creëren. Hiervoor zou een kanaal de rivieren Alster en Beste verbinden. Na een overeenkomst tussen Hamburg en graaf Adolf VIII van Holstein werd nog hetzelfde jaar met de bouw begonnen. Nadat de Oberalster gekanaliseerd was, raakte de exploitant echter zonder geld, zodat de bouw in 1452 moest worden stilgelegd. Nadat Hamburg, Lübeck en koning Frederik I van Denemarken het erover eens waren geworden de bouw gezamenlijk te financieren, werd de bouw in 1526 hervat. Tot 1529 werd de acht kilometer lange "nieuwe gracht" gebouwd, die vanaf het goed Stegen de in de Alster uitmondende Oude Alster tot aan de westelijke inrit van Nienwohld gebruikt, van waaruit het daadwerkelijke kanaal via het Nienwohlder moeras naar Sülfeld leidt, waar de Norderbeste wordt bereikt. De route Hamburg ↔ Lübeck was 91 kilometer lang en had 23 sluizen. Omdat de instromen echter niet voldoende waren om voortdurend een voldoende diepte te garanderen, werd de exploitatie reeds in 1549 beperkt en in 1550 volledig stopgezet. In dat jaar werd de herstelbehoevende sluis in Neritz niet onderhouden. Detlev von Buchwaldt, heer van de goederen Herrenhaus Borstel en Jersbek, liet vervolgens delen van het kanaal dichtgooien. Het kanaal eindigt nu in het westelijke Sülfeld en heeft geen verbinding meer met de Norderbeste.

Wikipedia