Klooster Sterkrade

Het klooster Sterkrade was een klooster van de cisterciënzers in de huidige wijk Sterkrade van Oberhausen, dat in 1240 als filiaal van het klooster Duissern in Duissern werd gesticht. Het werd in 1809 tijdens de Napoleontische bezetting opgeheven.
De oprichting kwam van de adellijke families van Hillen en van Holten. Zij hebben het klooster ook economisch ondersteund. In 1240 ontving de abdis van Düssern Regenvidis van Hillen de toestemming van de aartsbisschop van Keulen, Konrad van Hochstaden, voor de oprichting van een filiaal klooster op het bezit van haar familie. Konrad van Hillen, rechter in Vest Recklinghausen, een broer van de abdis, verkocht in 1241 het goed Defte aan het klooster. Het daar opgerichte klooster werd al snel weer opgegeven. Adolph van Holten stelde de gemeenschap zijn bezit in Sterkrade ter beschikking. Zijn erfdochter Mechthild van Holten droeg het klooster haar aandelen in de kerk in Sterkrade en het daarbij behorende patronaatsrecht over. Daarnaast schonk zij het klooster grondbezit, een molen en een visvijver. De parochiekerk diende de nonnen ook als kloosterkerk. In 1271 werd het klooster officieel opgenomen in de cisterciënzersorde en ondergeschikt aan het klooster Kamp. Aanvankelijk kwamen de nonnen uit de kring van de dochters van de burchtheeren van de burcht Holte. De voogden waren de graven van der Mark. In 1278 gaven zij hun inkomsten als voogd op ten gunste van het klooster. Het aantal bewoners zou rond 1280 20 nonnen hebben geteld.

Wikipedia