Herenhuis Blankensee

Het herenhuis Blankensee, ook wel Sudermanns refugium genoemd, in het dorp Blankensee in Brandenburg, werd in 1740 blijkbaar op de fundamenten van een oude Duitse burcht gebouwd voor de Saksische kringvoorman Christian Wilhelm von Thümen, naar wie de regio lange tijd als Thümenscher Winkel of Thümscher Winkel werd aangeduid. De hoog in de schulden zittende laatste Thümensche landheer Viktor kon Sudermann het goed zeer voordelig verkopen. Het herenhuis wordt beschouwd als een typisch bouwwerk van de markische barok en is met zijn eenheid van huis en park voorbeeldig voor de herenhuiscomplexen in de 18e en 19e eeuw in de Mark Brandenburg. Het tweelaags pleisterwerk is tegenwoordig eigendom van de Brandenburgse Kastelenvereniging en werd tot 31 december 2004 gebruikt als conferentie- en gastenhuis van de Berlijn-Brandenburgse Academie van Wetenschappen. Sinds 1 januari 2016 worden de ruimtes van het kasteel aangeboden voor bedrijfs evenementen, conferenties, seminars en privéfeesten. Terwijl het park vrij toegankelijk is, kan het kasteel alleen tijdens geleide rondleidingen worden betreden om de Sudermann-kamer te bekijken. Het kasteel is een monumentaal pand.
Het herenhuis was tussen 1902 en 1928 de laatste particuliere eigenaar van de schrijver Hermann Sudermann, die naast deze buitenplaats een stadswoning in Berlijn aanhield. De Oost-Pruisische toneelschrijver en romanschrijver voorzag het oorspronkelijk in 1832 naar ontwerpen van Peter Joseph Lenné aangelegde kasteelpark van standbeelden die hij van zijn reizen meegebracht had. Gebogen bruggen over verschillende zijarmen van de Nieplitz, een Italiaanse tuin, marmeren banken, kleine tempels en goden en godinnen midden in een dicht bomenbestand maken van het tegenwoordig Sudermann-park een betoverend zuidelijk refugium in markische idylle. Sudermann beschreef de sfeer in het park met de volgende woorden:

Wikipedia