Bullengraben

De Bullengraben is een in de 7e eeuw gecultiveerde watergang in de Berlijnse Urstromtal. Het ligt in de Berlijnse wijk Spandau en loopt vanaf de oude dorpskern van Staaken ongeveer vijf kilometer naar het oosten richting de Havel, waar het, in het laatste deel ondergronds geleid, ten noorden van de Burgwalls Spandau uitmondt. Gedurende eeuwen gebruikt voor de verbetering van het vochtige laagland, dient de gracht sinds de jaren 1960 als afwateringsgracht voor het opvangen van regenwater uit de omliggende Spandau-buurten. De bebouwing van de gebieden rondom de Bullengraben weerspiegelt een deel van de Spandauer nederzettingsgeschiedenis.
Tussen 2004 en 2007 werd de in de jaren 1960 en 1970 gekanaliseerde en vervolgens verwaarloosde gracht in het kader van een vervangende maatregel door de DB ProjektBau gerenoveerd. Parallel aan de gracht legde de dochteronderneming van de Deutsche Bahn de tot 200 meter brede groene zone Bullengraben/Lindenufer aan, met speel- en sportplaatsen, recreatiegebieden, bruggen, steigers en een pad dat tot aan de Elsflehter Weg loopt. Het ongeveer vier meter brede en met glad asfalt belegde Bullengrabenweg is beschikbaar voor voetgangers, fietsers en skaters. In het laatste deel omvat de groene zone de Burgwallgraben en een ongeveer 100 meter lange promenade aan de Havel. Daarnaast zijn in de groene zone gelegen biotopen zoals het Stieglakebekken en weilandenbekken, evenals aanvoerende grachten zoals de Egelpfuhlgraben, genaturaliseerd. Voor de realisatie van het geheel ontving de Deutsche Bahn in 2008 de Gustav-Meyerprijs, die sinds 1995 om de twee jaar wordt uitgereikt voor uitstekend geplande openbare groen- en parkgebieden. De prijs is genoemd naar Johann Heinrich Gustav Meyer, de eerste stadsarchitect van Berlijn.

Wikipedia