Duits Wusterhausen

Duits Wusterhausen is een deelgemeente van de stad Königs Wusterhausen in de Landkreis Dahme-Spreewald van de Duitse deelstaat Brandenburg.

Het rond- of doodlopende dorp werd in 1375 voor het eerst officieel vermeld als Dudeschen, Dutschen, Dudeschen Wusterhusen in het landboek van Keizer Karel IV. Het had op dat moment een oppervlakte van 41 hoven waarvan er drie vrijgesteld waren van belasting voor de pastoor. Daarnaast was er een kerkhof. In het dorp woonden verder vijf kossaten; er was een herberg. Het dorp was voor 1375 in bezit van de familie von Schlieben. Zij hielden de hogere en lagere rechtsmacht, het kerkpatronaat, de wagen diensten en ontvingen - afgezien van zeven hoven - de belasting. Deze stonden ten goede van een burger K. Sünde en kwamen in 1430 in handen van de burger Nabel uit Berlijn. De plaatsnaam verwijst naar het naburige - en oudere - Königs Wusterhausen, dat tot 1718 als Wendisch Wusterhausen werd aangeduid. Al in de 13e eeuw werd de laat-romaanse kerk gebouwd. In 1450 was het dorp nog steeds 43 hoven groot, maar lagen zeven hoven braak. Er was een herberg en negen kossaten. De slechte ontwikkeling zette zich in de daaropvolgende decennia voort. In 1480 waren er al 16 hoven braak gevallen, van de negen kossaten-hoven waren er zeven braak. Tot na 1480 waren de von Schlieben nog in bezit van het dorp. De zeven hoven van burger Nabel gingen rond 1536 naar een M. Happe van Hapberg. Daarna verliezen de eigendomsverhoudingen zich, tot voor 1550 de Schenken van Landsberg als nieuwe eigenaren in het “pastoriedorp in de heerschappij Wusterhausen” verschijnen.

Wikipedia