Reppist

Reppist, Neder-Sorbisch Rěpišćo, was een plaats ten noordoosten van Senftenberg. In 1986 viel Reppist bijna volledig ten prooi aan de uitbreiding van de bruinkoolstripmijn Meuro. 582 inwoners werden verplaatst. Van de plaats zelf getuigen vandaag alleen nog een paar onbewoonde huizen.
De plaats werd in 1370 voor het eerst genoemd. De naam is afgeleid van het Sorbische woord voor koolraap, Repa. De vruchtbare velden en weilanden van de plaats werden bevloeid door de Sornoer en de Zwarte Elster. De bewoners hielden ook wijnbouw. Uit 1738 is voor het eerst een gemeentezegel overgeleverd, dat de afbeelding van een druiventros bevat. Reppist lag aan een oude Rijksweg die van Beeskow naar Dresden leidt. De plaats, die oorspronkelijk een hoefijzervormige nederzetting had, bestond tot het begin van de bruinkoolwinning voornamelijk uit vierzijdige boerderijen, waarvan er geen enkele meer bewaard is gebleven. In het kader van de ontsluiting van nieuwe dagbouw begon het dorp zich te ontwikkelen tot een mijnwerkersnederzetting. Rond 1850 werd er voor het eerst bruinkool op diepte gewonnen rondom Reppist. In 1871 werd door de Henkelsche Bruinkolenwerken een evangelische bergkapel opgericht. In 1974 werd deze kapel afgebroken vanwege de voortschrijdende dagbouw. Op 1 januari 1974 werd Reppist ingelijfd bij Senftenberg.

Wikipedia