Würschnitz

De rivier ontspringt als Beuthenbach op de grens van de gemeentegrenzen Grüna en Beutha in het Midden-Erzgebirge op ongeveer 518 m boven NAP. Oorspronkelijk ontsprong de beek ongeveer 600 m ten oosten op ongeveer 550 m boven NAP. Dit deel ligt onder de voormalige spoorlijn Zwönitz–Chemnitz Zuid en is tegenwoordig versteend. Vanaf Neuwürschnitz wordt het dan Würschnitz genoemd. In de Steegenwiesen verenigt hij zich met de Gablenzbach, die ook Stollberger Wasser wordt genoemd. Deze twee belangrijkste bronarmen hebben een ongeveer gelijk groot opvanggebied van elk 40 km² en draineren het Stollberg-Beuthaer hoogvlak.
Van de Steegenwiesen tot Klaffenbach stroomt de Würschnitz door een kleinschalig landschap van het Erzgebirgische bekken, het Pfaffenhainer Würschnitztal. Met zijn zachte hellingen is het nauwelijks meer dan 20–40 m ingesneden. Zelfs de overal met löss bedekte, bergzijde hellingen stijgen bijna onopgemerkt tot aan de voet van de grenszone van het gebergte. Tussenin strekt zich echter een met 400–600 m ongewoon brede uiterwaard uit. Alleen de porfier-tuff van het Neukirchener bos perst deze kortstondig tot ongeveer 200 m in. Aan de andere kant breidt het zich bij de Steegenwiesen uit tot 1000 m. Hierdoor vormt dit talengedeelte een zeer vlakke komvallei, zoals deze in deze vorm zelfs in heuvelachtige gebieden zelden voorkomt.

Voor de duidelijk zichtbaar parallel aan de berghelling lopende Würschnitz ontbreken de erosie-impulsen, omdat de gemiddelde lengtesaldo van de vallei slechts 5 meter per kilometer bedraagt. Dit verklaart de ooit constante pendelbeweging van de rivierloop en de daarmee samenhangende brede, overwegend met slib bedekte uiterwaard. Deze is wijdverspreid overstroomd en verzadigd met grondwater. Gemiddeld tot sterk overstroomd zijn ook grote delen van de vlakke talhellingen, vooral de zuidelijke, waarop de landbouw pas na de drainage veelbelovend is. Dit 10 km lange, vlakke en natte dal werd lange tijd nauwelijks bewoond en bleef tot in de 19e eeuw verkeersonvriendelijk. Met uitzondering van het aan de noordhelling gelegen Hagenhufendorf Pfaffenhain bestonden er ooit maar enkele molens en de Neukirchener waterburcht.

Wikipedia