Ernst-Thälmann-Stadion

Het Ernst-Thälmann-Stadion was een centrale sportlocatie in Potsdam. Het was een gecombineerd voetbal- en atletiekstadion. Het stadion werd in 1948/1949 gebouwd, bestond ongeveer 50 jaar en werd in 1999 gesloopt.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog richtte de luchtbombardement op Potsdam in het stadscentrum uitgebreide verwoestingen aan. Daarbij liep de Lustgarten en het naburige Potsdamer Stadtschloss ernstige schade op. In de discussie die na de oorlog ontstond over de vraag "Sloop of heropbouw?" waren aanhangers van de Sozialistische Einheitspartei Deutschlands voor de sloop. Tijdens de discussie leidde de door de SED gecontroleerde Duitse Volkspolizei in 1948 met de bouw van het Ernst-Thälmann-Stadion het "begin van het einde van het kasteelgebied" in. Vanaf oktober 1948 bouwden volkspolitieagenten, vrijwilligers en leden van de SG Volkspolizei Potsdam het stadion op de plek van de verwoeste Lustgarten. Puin uit het stadscentrum van Potsdam vormde de basis voor de toeschouwerswallen en constructies. De naamgever was Ernst Thälmann, de in 1944 in het concentratiekamp Buchenwald vermoorde voorzitter van de Communistische Partij van Duitsland. Gasten van de feestelijke opening op 3 juli 1949 waren de opvolger van Thälmann als voorzitter van de KPD, de SED-voorzitter Wilhelm Pieck, die later president van de DDR werd, en Rosa Thälmann, de weduwe van Thälmann. De accommodatie wordt beschouwd als de eerste grote stadionbouw na de beëindiging van de oorlog in Duitsland. Bij de opening kwamen 20.000 toeschouwers. Het sportcomplex beschikte over tribunes, technische voorzieningen, een grasveld en een 400 meter lange baan van zand. Het had een capaciteit van 15.000 personen.

Wikipedia