Mummies van Illmersdorf

De mummies van Illmersdorf zijn elf gemummificeerde lichamen, acht volwassenen en twee kinderen, evenals een zuigeling, in tien kisten in de mummiekamer van de vakwerkkerk in het brandenburgse Illmersdorf bij Drebkau. De mummies ontstaan zonder dat kunstmatige mummificatietechnieken werden toegepast. Deskundigen vermoeden dat de lichamen uitdroogden en zo gemummificeerd werden. Tegenwoordig zijn de mummies uit de periode 1748 tot 1821 een toeristische attractie. Vijf van de in totaal elf mummies kunnen door een glazen wand worden bezichtigd. De mummies van Illmersdorf zijn de enige in de Lausitz en worden beschouwd als de grootste mummiecollectie van Brandenburg.
In 1738 kocht volgens de plaatselijke chroniek Caspar Ernst von Normann, een Oudstrijder van het Rothenburgse Grenadierregiment en lid van een oude aristocratie op het eiland Rügen, het goed Illmersdorf. De familie von Normann is een oud pommerse-rugens aristocratisch geslacht dat voor het eerst in de 13e eeuw in het vorstendom Rügen werd vermeld. Vier jaar na de aankoop bouwde hij in 1742 ter vervanging van de kapel een nieuwe kerk in het dorp. Onder de galerij van de kleine kerk liet hij een grafkelder inrichten voor zichzelf en zijn echtgenote, Johanna Louise, geborene von Barfus. Het alliantiewapen van beide families bevindt zich boven de westdeur, een tweede wapen is in de kerk. Zijn wapenschild aan de buitenzijde van de westwand draagt de inscriptie: "Door Gods hulp heeft deze kerk laten bouwen Caspar Ernst von Normann MDCCXLII Koninklijk-Pruisische Oudstrijder van de Cavalerie."

Wikipedia