Buchenwald-hoofdproces

Het Buchenwald-hoofdproces was een oorlogsmisdadigersproces van het United States Army in de Amerikaanse bezettingszone op de militaire rechtbank in Dachau. Het vond plaats van 11 april 1947 tot 14 augustus 1947 in het interneringskamp Dachau, waar zich tot eind april 1945 het concentratiekamp Dachau bevond. In dit proces stonden 31 personen terecht, die beschuldigd werden van oorlogsmisdaden in verband met het KZ Buchenwald en diens nevenkampen. De procedure eindigde met 31 veroordelingen. Officieel werd de zaak aangeduid als United States of America vs Josias Prince zu Waldeck et al. – Case 000-50-9. Op het Buchenwald-hoofdproces volgden 24 nevenprocedures met 31 aangeklaagden. Het Buchenwald-hoofdproces maakte deel uit van de Dachauer processen, die plaatsvonden tussen 1945 en 1948.
Toen Amerikaanse troepen in de eindfase van de Tweede Wereldoorlog verder het gebied van het Duitse Rijk binnendrongen, werden zij onvoorbereid, soms midden in gevechten, geconfronteerd met de sporen van de gruweldaden in de concentratiekampen. De zorg voor de overwegend uitgemergelde en zwaar zieke “Muselmänner” en de begraving van de duizenden gevangenen die op de doodsmarsen door uitputting of terechtstelling omkwamen, stelde het United States Army voor een moeilijke taak. Nog vóór de bevrijding van het KZ Buchenwald op 11 april 1945 hadden Amerikaanse soldaten na de inname van het Buchenwald-nevenkamp Ohrdruf foto's gemaakt die de gruwelijke omstandigheden van de evacuatie van dit kamp verduidelijken. Op 12 april 1945 bezocht de opperbevelhebber van de geallieerde strijdkrachten Dwight D. Eisenhower het buitenkamp Ohrdruf van het KZ Buchenwald en vroeg, vanwege de verschrikkelijke kampomstandigheden, Amerikaanse en Britse politici, vertegenwoordigers van de Verenigde Naties en de Amerikaanse pers om het kamp te bezoeken. Op 16 april 1945 moesten 1.000 burgers uit Weimar op bevel van de Amerikaanse commandant in het KZ Buchenwald de nog aanwezige sporen van de massasterfte bezichtigen; elders moesten inwoners de doden van de evacuatiemarsen begraven.

Wikipedia