Grube Friedberg

De mijn Friedberg ligt in de Midden-Hessische gemeente Biebertal aan de voet van de Dünsberg. In de mijn werd tussen 1826 en 1961 eerst in dagbouw, daarna ondergronds, ertsen gewonnen. In de tussentijd is de mijn gesloten.

De eerste schriftelijke bewijsstukken van mijnbouwactiviteiten in de gemeente Fellingshausen stammen uit het jaar 1826. Toen ondernamen de zonen van J. W. Buderus, gevestigd op de Friedrichshütte bij Laubach, proefboringen in de gemeente. Op 30 april 1836 vroeg Justus Kilian een mijnsubsidie aan die betrekking had op een ijzerertslocatie in het district Buchholz. De vergunning werd hem op 3 oktober 1836 verleend. Kilian diende op 9 december 1839, met de reden dat hij bij de proefboringen alleen kleine vondsten van bruine ijzersteen had gevonden, een aanvraag in voor de concessie van de gehele gemeente Fellingshausen voor de winning van ijzerertsen. Dit was volgens Kilian noodzakelijk om een daadwerkelijke locatie te delven. Op 17 februari 1840 werd aan Kilian, die in 1837 de Justushütte in Weidenhausen aan de Salzböde had opgericht, de gemeente Fellingshausen voor de winning van ijzerertsen verleend.
Op 18 april 1842 verleende de mijnautoriteit aan Wilhelm Briel op aanvraag een mijnsubsidie op de Buchholzgraben, die hij echter na een jaar verlof deed vervallen. Een andere mijnsubsidie werd in 1847 uitgegeven aan Ph. Gath, Joh. Ph. Gath en H. Später uit Altenkirchen bij Weilburg. Deze werd in de daaropvolgende jaren meerdere keren verlengd, tot uiteindelijk in november 1849 de mijnsubsidie aan C. Haibach uit Altenkirchen werd overgedragen.

Wikipedia