Burg Lösnich

Het kasteel Lösnich in Lösnich was de stamzetel van het Löznicher riddergeslacht, dat in 1226 voor het eerst in documenten verscheen.
De eerste schriftelijke vermelding van het kasteel vindt plaats in 1368 met de keur-kolinele beleenings van hetzelfde aan ridder Heinrich Beyer van Boppard en zijn vrouw Lisa van Lösnich. De vroege schriftelijke vermeldingen van het Löznicher riddergeslacht, die teruggaan tot 1226, doen vermoeden dat het kasteel ook al vóór 1368 bestond. In 1958 veronderstelde Kurt Böhner in zijn tekstbundel over de Frankische oudheden van het Trierer land dat de Lösnicher waterburcht mogelijk de opvolger was van een dichtbij gelegen Frankische hof, dat volgens Frankisch voorbeeld graag in de onmiddellijke nabijheid van water was opgericht. Dit wordt ondersteund door het feit dat er in de buurt, rond 1900, vier Frankische sarcofagen werden gevonden in het gebied van de "Weidenrech" en in 1937 een Frankische graf werd onderzocht tijdens opgravingswerkzaamheden van het Landesmuseum Trier. Nauwkeurigere beschrijvingen en schetsen van het kasteel zijn pas te vinden in de late 17e eeuw, toen het in bezit kwam van de baronnen van Metternich en van Kesselstatt.

Wikipedia