Burcht Langes Huis Nienborg

Het “Lange Huis”, ook wel “Raesfelder Hof”, “Delwigsche Huis” of “Ambtsgebouw” genoemd, is een langgerekt, twee verdiepingen tellend topgevelhuis in gevelstand, in de kern uit de 16e eeuw, in de 18e, 19e en 20e eeuw verbouwd.
Het bouwsel is een rechthoekig gebouw met een kelder en twee verdiepingen van bakstenen met natuursteen elementen.
De verdiepingen worden gescheiden door gotische waterlijsten. Van de twee topgevels werd de zuidoostelijke topgevel, die in 1941 eruit viel, in 1988 als stenen topgevel vernieuwd.
Een wapenschild op de noordwestelijke westmuur boven een dichtgemetselde deur maakt een nauwkeurige datering van het burchtmannenhof mogelijk. De inscriptie luidt: “anno domini 1554 G. V. r.”. Hiermee zijn Goswin van Raesfeld en zijn vrouw Jaspara van Wüllen bedoeld.
In de 18e en vooral in de 19e eeuw vonden ingrijpende renovaties plaats, zoals bijvoorbeeld het plaatsen van nieuwe ramen. De noordwestelijke laat-gotische trappen-gevel werd in 1965/66 gerenoveerd.
Eigenaar van dit gebouw was de familie van Raesfeld. In 1720 kocht Reinhard van Reede uit Holland het. Rond 1800 behoorde het Lange Huis aan de familie van Delwig uit Nienborg, later aan de landrat Theodor van Heyden, wiens zoon, Otto van Heyden, het gebouw in 1882 voor 6000 mark aan de gemeente Nienborg overhandigde.
Deze richtte daarin de ambtsadministratie, de woning van de ambtenaar, twee klaslokalen van de Nienborger school en twee woningen voor leraren in. Na meer dan 80 jaar gebruik van het huis als ambtsadministratie werd deze in 1974 naar Heek verplaatst.
Sinds 1989 wordt het gebouw na een uitgebreide restauratie door de Landesmusikakademie Heek-Nienborg als communicatiecentrum gebruikt.

Charly