Nienborger Watermolen

Tussen de oprichting van kasteel Nienborg en de ontstaan van de prins-bisschoppelijke graanmolen in Nienborg bestaat misschien een verband. Het exacte tijdstip van de oprichting van de molen is niet bekend.
Waarschijnlijk werd ze in verband met een verlegging tussen 1397 en 1400 uitgebreid met een functie: tegenover de graanmolen ontstond een watermolen voor het persen van olie. De oliewatermolen werd vermoedelijk in de tweede helft van de 16de eeuw omgebouwd tot een walkemolen.
Tussen 1806 en 1814 werd ze tenminste gedeeltelijk omgebouwd tot een graanmolen en na 1819 tot een bottenstampmolen.
Heer von Heyden kreeg op 29.12.1826 een vergunning om de watermolen uit te breiden met een door paarden aangedreven oliegang. Op 01.08.1828 vroeg von Heyden een extra uitbreiding aan om nog een “Paard=Graan=Maalmolen” te kunnen laten installeren. Of dat echter tot stand is gekomen, is net als de realisatie van de in 1858 aangevraagde uitbreiding van de bottenstampmolen niet uit de bronnen op te maken.
Tussen 1861 en 1882 werd de voormalige walkemolen omgebouwd tot een woonhuis, dat uiteindelijk rond 1930 werd afgebroken en vervangen door een massief gemetselde veestal. Deze werd tijdens de renovatie van de graanmolen in 1984 bekleed met uitgemetseld vakwerk. Eigenaren waren: de prins-bisschop van Münster respectievelijk de hofkamer te Münster (tot 1802), de wild- en Rijngraaf Karl August Friedrich von Salm-Grumbach (1802 – 1819), Theodor von Heyden en diens zoon Wennemar (1819 – 1882), de schoolmeester van Gemen te Gemen, Kspl. Schöppingen (1882 – 1951), de familie Nienhaus (1951 – 1990), de familie Brüggemann (sinds maart 1990). Tot het jaar 2007 werd de bovenverdieping van de molen gebruikt als Heimatstube door de Heimatverein Nienborg.

GPS Biker