Kasteel Wilhelmsburg

Het kasteel Wilhelmsburg in de stad Schmalkalden was een nevenresidentie van de landgraven van Hessen. Het is een van de belangrijkste renaissancecomplexen in Midden-Duitsland, dat tot op heden nauwelijks bouwkundige veranderingen heeft ondergaan en vrijwel in originele staat is bewaard gebleven.

In 1583 werden de landgraven van Hessen de enige eigenaren van het tot dan toe gezamenlijk met de graven van Henneberg geregeerde gebied Schmalkalden. Wilhelm IV van Hessen verhief de stad Schmalkalden onmiddellijk tot een van zijn nevenresidenties. Hij liet de uit de 12e eeuw stammende burcht Waltaff afbreken en begon op die plek in 1584 met de bouw van het naar hem vernoemde kasteel. Op 23 mei 1590 werd de kasteelkerk ingewijd, waarmee het kasteel in gebruik werd genomen, hoewel de binneninrichting nog niet volledig was afgerond. De mobiele inrichting liet de landgraaf vanuit Kassel aanvoeren. Wilhelms zoon Moritz verbleef vaak en lange tijd in Schmalkalden; onder zijn bouwheer-schap werd het kasteelcomplex met bedrijfsgebouwen en de terrastuinen tot 1618 definitief voltooid. Onder Moritz' opvolgers werd het kasteel alleen nog tijdelijk gebruikt en werd het begin 19e eeuw uiteindelijk geheel verlaten. In 1873 nam de vereniging voor Hennebergse geschiedenis en landeskunde het over en gebruikte het gebouw als museum. Sinds 1994 behoort kasteel Wilhelmsburg tot de Stichting Thuringer Kastelen en Tuinen.

Wikipedia