Werder

Werder grenst in het noorden aan Garzau-Garzin, in het westen aan het Lichtenower Mühlenfließ en Rehfelde-Siedlung, in het zuiden aan de deelgemeente Zinndorf en in het oosten aan het natuurpark Märkische Schweiz. Westelijk van de plaats loopt de landweg 232 voorbij.

De Wettiners veroverden aan het begin van de 13e eeuw de Barnim en drukten de Slaven geleidelijk terug. Om hun heerschappij te verstevigen, vestigden ze dorpen en steden. Omstreeks 1230 schonk markgraaf Heinrich III. het belastbare dorp Werder aan het klooster Zinna in Jüterbog. De cisterciënzers bouwden in de 13e eeuw daaropvolgend een dorpskerk van veldstenen. Het Angerdorf werd voor het eerst in 1309 genoemd in een akte uit Strausberg. Daar verschijnt een Johannes dictus Werder. Uit 1375 is voor het eerst een molen bekend. Deze is in de 21e eeuw niet meer behouden. Met de Reformatie viel het dorp aan de brandenburgse keurvorst en hoorde het vanaf ongeveer 1553 bij het koninklijke domein Rüdersdorf. Tijdens de Dertigjarige Oorlog werd de plaats verwoest. In 1738 opende de eerste school in het dorp. Aanvankelijk waren er slechts 29 kinderen, maar in 1874 steeg het aantal naar 50 leerlingen. Door de aansluiting van Rehfeld op de Oostlijn Berlijn – Küstrin nam het inwoneraantal ook in de aangrenzende dorpen verder toe. In de tweede helft van de 19e eeuw ontstond een veelvoud aan vierzijdige boerderijen met woonruimtes, stallen en schuren. Aan het einde van de 19e eeuw gaven de inwoners de begraafplaats rond de kerk op en openden ten zuiden van de plaats een nieuwe begraafplaats. In 1928 richtte de vrijwillige brandweer een spuit huis op, dat tegelijkertijd als gevangenis diende. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog kwamen er steeds meer vluchtelingen en hervestigden naar Werder. Ze kregen na de oprichting van de DDR in het kader van de grondhervorming land toegewezen. Het volksgoed Sophienfelde ontstond. In oktober 1952 stichtten negen leden een LPG, die een jaar later de patroononderneming van het Instituut voor Lerarenopleiding in Waldsieversdorf werd.

Wikipedia