Kanton Wittingen

Het kanton Wittingen was een administratieve eenheid in het koninkrijk Westfalen. Het werd in 1810 gevormd na de inlijving van het keurvorstendom Braunschweig-Lüneburg in het koninkrijk Westfalen en werd toegewezen aan het nieuw gevormde district Salzwedel in het departement Neder-Elbe. Al in maart 1811 werd het departement Neder-Elbe ontbonden en kwam het grotendeels aan de nieuw opgerichte Hanzestedendepartementen van het Franse keizerrijk. Het district Salzwedel werd aangesloten bij het departement van de Elbe. Hoofdplaats van het kanton Wittingen was Wittingen in de Landkreis Gifhorn. Na de ontbinding van het koninkrijk Westfalen in oktober/november 1813 werden de kantons weer ontbonden en werd de eerdere administratieve indeling hersteld.

Met een decreet van 18 augustus 1807 creëerde de Franse keizer Napoleon het koninkrijk Westfalen. Het bestond in wezen uit het keurvorstendom Hessen en Pruisische gebieden. Pruisen had in 1807 in de vrede van Tilsit, naast andere landdelen, ook de Altmark en het hertogdom Magdeburg moeten afstaan, die aan het nieuwe koninkrijk werden toegevoegd. De eerste en enige koning Hieronymus Napoleon, de broer van Napoleon, kreeg echter pas op 1 december 1807 de volledige soevereiniteit over zijn koninkrijk.
Uit delen van de Altmark en kleinere gebieden die van het koninkrijk Saksen waren afgestaan, werd het departement van de Elbe gevormd, dat in vier districten was onderverdeeld.

Wikipedia