Augustijnenklooster Eschwege

Het Augustijnerklooster Eschwege was een klooster van de Augustijner-eremieten in Eschwege. De oorsprong dateert uit de 13e eeuw.

Volgens een akte van september 1278 schonken de abdis Kunegund en het convent van het nonnenklooster Cyriaci in Eschwege op verzoek van de burgers en de raad van Eschwege een perceel binnen de stadsmuren aan de broeders van de orde van de heilige Augustinus voor de bouw van een gebedshuis en andere noodzakelijke gebouwen. Het perceel in de zuidoostelijke hoek van de oude stad was een deel van het latere kloostergebied, dat vóór de annexatie van de nieuwe stad aan de oude stad door de stadsmuur of omwalling langs de straat achter de stadsmuur en de latere Wallgasse werd begrensd. Niet ver daarvan leidde de Leimentor de stad uit. In de loop van de volgende jaren vergrootte het kloosterperceel met verdere aangrenzende gebouwen en percelen. Op 1 mei 1366 verklaarde landgraaf Heinrich van Spangenberg dat hij de Augustijnen toestond om "gezellige kamers" op hun hof tegenover het klooster opnieuw te bouwen en door een brug over de straat met het klooster te verbinden. "Bovendien mag niemand de door het klooster stromende beek, die ze zoals voorheen willen gebruiken voor de reiniging van de kamers, afleiden".

Wikipedia