Benedictinessenklooster Niederprüm

Het Benediktinessenklooster Niederprüm was een abdij van de cisterciënzers in Prüm-Niederprüm. Het bestond van 1190 tot de secularisatie in 1802.

Toen de abdij Susteren aan het einde van de 12e eeuw werd verwoest, vluchtte de abdis Sophie van Vianden naar Gerhard van Vianden, de abt van Prüm, die voor haar, samen met andere leden van de familie, in 1190 het klooster Niederprüm stichtte, waarvan zij de eerste abdis werd. Voor de kloosterkerk ontving Niederprüm de in 844 door abt Markward meegebrachte relikwieën van de heilige martelaren Gordianus en Epimachus. Het klooster was altijd een sticht voor adellijke dames. In de 15e eeuw nam het de statuten van de Bursfelder Congregatie over. In 1576 gingen de rechten van de abdij Prüm over Niederprüm naar Trier. Meerdere keren rekruteerden de abdissen zich uit het Trierse klooster St. Irminen. In 1794 leidde de Franse Revolutie tot de officieuze en in 1802 tot de officiële ontbinding van het klooster.

Wikipedia