Wandeling Warstein Centrum

Domschänke: het vakwerkhuis dat in 1803 na de grote brand werd gebouwd, is het hoofdgebouw van de Warsteiner brouwerij.
Carillon en de "200-jarige": de klokken klinken om 10, 12 en 18 uur. De scènes onder de klokken herinneren aan de Bürgermeistersprung van 1646, het "Poahläsen" (op de steen zitten) als traditie tijdens grenswandelingen en de stadsbrand van 1802.
Parochiekerk St. Pankratius: de in 1857 voltooide driebeukige hallenkerk fascineert door zijn indrukwekkende omvang. Opmerkelijk van binnen zijn het "Papensche altaar", de Pieta in de Mariakapel en het gerestaureerde epitaaf, dat qua grootte en voorstelling als "uniek ten noorden van de Alpen" wordt beschouwd.
Marktbron: boven wordt herinnerd aan de middeleeuwse tiendheffing, daaronder symboliseren ijzergieters, smeden, brouwers, bosarbeiders en steengroevearbeiders de belangrijkste activiteiten in de regio.
Kohlmarkt: voor het eerst vermeld in 1477 als "Kohlmarkede". Waarschijnlijk vond hier vroeger voor de Bovenpoort van de stad de markt plaats. Tot na de Tweede Wereldoorlog werd hier het graan van de Warsteinse boeren gedorst.
Oude Kerk: de "vestingkerk", gebouwd aan het einde van de 13e eeuw tijdens de stichting van de stad in 1276, vormde het centrum van de stad in de middeleeuwen.
Bergentahl Park: oorspronkelijk behorend tot het parklandschap van het Haus Kupferhammer.
Huis Kupferhammer: Het huis was eeuwenlang een industriëlenwoning. Het begon met de ombouw van een in de Dertigjarige Oorlog vervallen spijkerfabriek tot een molen. Nederlandse kooplieden bouwden hier tegenover hun werkplaatsen hun eerste huis. Het Huis Kupferhammer dankt zijn naam aan Johann Theodor Möller, die het huis uitbreidde. Als getrainde koperhandelaar trouwde hij in 1730 met Clara Catharina Zahn en breidde de door haar meegebrachte kopersmidhamer uit tot een bedrijf van regionaal belang. De groeiende omvang van zijn gezin met in totaal 13 kinderen uit drie huwelijken leidde Johann Theodor Möller tot de bouw van het huidige Huis Kupferhammer. Het representatieve, vorstelijke gebouw in barokstijl paste bij het ondernemerszelfbeeld van die tijd. In 1763 nam zoon Christian het bedrijf over. Zijn zakelijke successen werden beloond met maatschappelijke erkenning, waaronder de benoeming tot Hessenhandelsraad. Vanaf 1816 leidde zijn neef Franz Anton het bedrijf met matig succes.
In 1849 verwierf Wilhelm Bergenthal de fabriek en het woonhuis, dat een nieuwe poort aan de hofkant en een balkon aan de westkant kreeg. Het complex werd uitgebreid met een bijgebouw, een koetshuis en een park. Ottilie Bergenthal, de weduwe van August Wilhelm Bergenthal, een neef van Wilhelm Bergenthal, schonk het huis in 1948 aan de stad Warstein. Hier werd in 1962 zoals overeengekomen een museum gevestigd. Huis Kupferhammer is tegenwoordig het culturele centrum van de kernstad Warstein.
Zehnthof: verwijst naar de ongeveer locatie van het 1254 verwoeste kasteel van de aartsbisschop van Keulen. Later woonden hier benedictijnen van het klooster Grafschaft, waaraan Warstein sinds 1072 tienden moest betalen. Het huidige gebouw stamt uit de 17e eeuw.
Bullerteich: Een bijzonder juweeltje is de Bullerteich in het noordelijke deel van de wijk Warstein. De rustige vijver heeft zijn naam te danken aan de opstijgende bubbels die wijzen op de vorming van natuurlijke koolzuur in de aanwezige kalksteen. Direct tegenover ligt de Trockelsknäppchen-bron, die werd ontdekt bij de bouw van een luchtbeschutsschuilplaats in de kalkstenen klif tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tegenwoordig kan deze dankzij de vereniging "Vrienden van de Bullerteich e.V." worden bekeken door ramen.
Piusberg: Uit bewondering voor Paus Pius IX bouwden burgers van de stad een eiken kruis en plaatsten het op de rotsachtige berg.
Hillenberg / Klimarena: Het middelpunt van de voormalige steengroeve en het huidige klimgebied is de Hillenbergwand met routes van meer dan 50 klimmeters. In het klimgebied zijn in totaal ongeveer 100 routes uitgezet - met moeilijkheden tussen de 3e en 9e moeilijkheidsgraad. Met de wandhoogte en de mogelijkheid van meer touwlengtes en de alpiene sfeer is de Warsteiner steengroeve een van de toonaangevende klimgebieden in het Sauerland en zelfs in heel Noordrijn-Westfalen.
Wester/Wäster: De Wester (in het bovenste deel Wäster genoemd) is een linker- of zuidelijke zijrivier van de Möhne, 8 km lang. Het ontstaat in het natuurpark Arnsberger Wald ongeveer 2 km ten zuiden van het centrum van Warstein op 343 m boven de zeespiegel door de samenvloeiing van de Langen Bach vanuit het zuidoosten en de Wideybach vanuit het zuidwesten. Van daaruit stroomt het als Wäster naar het noorden door Warstein en bereikt als Wester Belecke, om daar op 252 m hoogte in de Möhne uit te monden. De Wester doorkruist de twee massieve kalkstenen van Warstein. Afhankelijk van het grondwaterpeil in de karstwaterhoudende laag kan het bovenste deel van de Wester volledig ondergronds verdwijnen en het rivierbed droogvallen. Verderop wordt de Wester gevoed door talrijke karstbronnen, waarvan sommige als drinkwaterbronnen zijn opgevangen. Naast de opgevangen bronnen zijn er talrijke toevoerkanalen vanuit de ondergrond in het rivierbed zelf. Het instromende karstgrondwater is altijd duidelijk warmer dan 5 °C, het water van de Bullerteichbron zelfs ongeveer 15 °C. Door deze sterke toestroom van relatief warm karstgrondwater uit diepere lagen is de Wester in het gebied van de stad Warstein nog nooit bevroren.