Møborg Bakkeø - Rode route

"Met start bij de bavnehøjen in Møborg of de parkeerplaats oost van de zandgroeve kan men het landschap op en rondom Møborg Bakkeø ervaren, de bijzondere natuur van het eikengebied en een kijkje krijgen in de geologische lagen uit verschillende ijstijden. De grafheuvels en de kerk vertellen over hoe mensen uit oude tijden zich in het gebied hebben gevestigd.

Op tocht in een ijstijd- en cultuurlandschap

Tijdens de laatste ijstijd, 21-23.000 jaar geleden, stopte het ijs zijn voortgang bij de hoofd verblijfslijn net ten zuiden van Lemvig. Smeltwater stroomde van de ijsrand over de heidevlakte, waar de hoogste delen van het landschap als heuvelruggen uitstaken. Møborg Bakkeø is een kleine heuvelrug van 7 km2, die afzettingen herbergt van de afgelopen drie ijstijden. De grote gletsjers uit het noorden brachten delen van de Scandinavische bergen mee in de vorm van stenen, zand en grind.

In het begin van de 12e eeuw werden ongeveer 2.000 van de stenen die het ijs had meegebracht, verzameld en gehakt tot zogenaamde kwaderstenen om de kerk op te richten. Er wordt gezegd dat men probeerde de kerk op het hoogste punt van de heuvelrug te bouwen, maar dat een trol die in de heuvel woonde, de bouw elke nacht afbrak. Toen liet men twee ossen een grote kwadersteen de heuvel af slepen, en daar waar de ossen uit elkaar gingen, bouwde men de kerk.

Met 45 meter boven zeeniveau is bavnehøjen het hoogste punt van de regio met een wijd uitzicht over het landschap. In oude tijden werden bavnehøje’s in het hele land gebruikt als uitkijkposten, van waaruit men kon zien of een vijand naderde. Wanneer dat gebeurde, kon men alarm slaan door een vuur te ontsteken (=bavn), en dan moesten de lokale mensen opdagen om zich te verdedigen.

Volgens een oude legende kreeg Møborg zijn naam toen alle bewoners van de parochie, op een jonge vrouw na – een mø – stierven tijdens de pest in Europa in 1347–52. Zij stak een vuur aan op de bavnehøjen, en dat ontdekte een eenzame jonge man uit Fjaltring. Hij warmde zich bij de mø op de heuvelrug (=berg = borg), en daarvandaan kreeg het dorp de naam Mø–borg.

Eikengebied is de oudste begroeiing in de regio. De kromme stammen zijn duidelijke tekenen dat de bomen onder barre omstandigheden zijn gegroeid. In Æ Sandgrav werd meer dan 40 jaar zand gewonnen en tegels vervaardigd. Hier kan men nu een kijkje nemen in de heuvelrug met lagen uit drie ijstijden en van de top van de helling is er een prachtig uitzicht over het landschap in oostelijke richting."