Rode route door de Skjoldenæsholmskovenen

Hundevad Sø

Langs de weg naar het meer zijn enkele kleine eilandjes met linde geplant. Aan de linkerkant zijn er in de winter enkele 130 jaar oude edelweiss, die resten zijn van de vroegere begroeiing. Aan de oostzijde van het meer zijn er bloedbeuken te zien.

Cembrafyr

In de driehoek bij de weg noordwest van Hundavad Sø bevindt zich een zeldzame begroeiing van cembrafyr. Deze komt uit de Alpen en heeft 5 naalden in elke naaldbundel, in tegenstelling tot de andere Deense dennen, die slechts 2 naalden in elke bundel hebben. Hier kan men geluk hebben om de hazelmarter te spotten, aangezien haar favoriete voedsel het zaad van deze boomsoort is.

Højbjergplateauet

Ten oosten van de weg liggen de grootste thuja's van het bos, geplant in 1909. Højbjergskrænten was tot 1967 bedekt met een grote oude beuk. Op een enkele nacht heeft een storm de gehele begroeiing omvergeworpen, en sindsdien is het beplant met nobilis en grandis. Op de grond onder deze dennen zijn de grote wortelknobbels (rodkager) nog steeds te zien.

Ten westen van het oude brandhuis gaat de route door de koude hoek van het bos, die naar het noorden is gericht, terwijl Højbjergskrænten de zon aan de zuidkant blokkeert.

Eilers eg

Eilers eg is een Amerikaanse rode eik. Hier ligt het eindpunt van de museumlijn van het trammuseum. Dit is waar het mogelijk is om op bepaalde dagen met de tram naar Skjoldenæsholm te rijden - zie de bewegwijzering voor wanneer het open is.