Santa Maria del Pi

Santa Maria del Pi is een basiliek gelegen op het plein van Pi in de stad Barcelona, in Catalaanse gotische stijl, die in 1931 tot cultureel erfgoed van nationaal belang werd verklaard.

De kerk van de Pi is gedocumenteerd sinds 987. Hoewel er de traditie is dat er op dezelfde plek al in de 5e eeuw een kapel bestond. Gelegen op de samenvloeiing van de oude Riera de Collserola met de begrafenisweg van de 1e tot de 3e eeuw, die vanuit de zuidelijke toegangspoort van de cardo van de Romeinse stad Barcino naar het gebied van Sarrià ging, op een plek die al sinds de oudheid bekend staat als Palma del Pi of Pino. Rondom deze primitieve kapel ontstond vanaf de 4e eeuw een van de eerste buitenwijken van de stad, genaamd la Vilanova del Pi, die geleidelijk de huidige wijk vormde. De middeleeuwse begraafplaats dateert uit 1074 en sinds 1188 is het al geregistreerd als een kerkelijke parochie. Ondanks de documentatie zijn er geen resten van het gebouw uit die tijd gevonden, dat van romaanse stijl moet zijn geweest, wat heeft geleid tot de veronderstelling dat het zich op dezelfde plek bevond als de huidige gotische kerk, waarvan de ondergrond niet is opgegraven. In dit geval moet de romaanse kerk kleiner geweest zijn dan de gotische, aangezien er registraties van donaties en aanwinsten van grond voor de bouw van het huidige gebouw bewaard zijn gebleven. Een romaanse imposta, gelegen bij de zij-ingang van de kerk, gevormd door kapitelen die voornamelijk fitomorf zijn en gedateerd in de 12e eeuw, is in verband gebracht met deze verdwenen romaanse constructie.

Wikipedia