Iglesia del Rosario - Cádiz - Andalusië

Deze kerk vindt haar oorsprong in een kapel die in de 16e eeuw werd gebouwd als zetel van de Augustijner nonnen.

Sinds de eerste helft van de 17e eeuw huisvest de kerk de Broederschap van de Virgen del Rosario de los negros, waaraan het zijn huidige naam ontleent. Het oorspronkelijke gebouw heeft in de loop der tijd verschillende veranderingen ondergaan, en de huidige fysionomie is van een academisch type uit het einde van de 18e eeuw, het werk van Torcuato Benjumeda.

Het heeft een Latijns kruisplan met drie schepen, waarbij het hoofdschip is verdeeld in vier traveeën, gescheiden door Dorische zuilen. De voorgevel, gemarkeerd door vier Ionische pilasters, verdeelt hem in drie traveeën, waarvan de middelste een zolder is. De marmeren gevel is een barokwerk van Genuese oorsprong uit het begin van de 18e eeuw, bekroond door een driehoekig timpaan met de afbeelding van de Maagd van de Rozenkrans, de heilige Petrus en de heilige Paulus.

Het hoofdaltaarstuk bevat een nis van de Maagd van de Rozenkrans, gebouwd aan het einde van de 18e eeuw; aan weerszijden staan die van de heilige Servando en de heilige Germán, toegeschreven aan Francisco de Villegas. Op de zijmuren bevinden zich twee schilderijen van Juan de Herrera, die de Drie-eenheid voorstellen en de overhandiging van het kazuifel van San Ildefonso.

Het linker altaarstuk reproduceert een 18e-eeuwse afbeelding van Sint Jozef. Het eerste altaarstuk is dat van de Crucifícado de las Misericordias, uit de Genuese school van de 18e eeuw, en aan weerszijden staan San Francisco de Borja en San Luis Gonzaga. Hieronder het belangrijke beeld van de Maagd der Engelen, toegeschreven aan Benito de Hita del Castillo en gepolychromeerd door Francisco Maria Mortola.

Willem Vandenameele