Convento del Corpus Christi - Bornos - Andalusië

Het voormalige klooster van Corpus Christi werd gesticht door Per Afán de Ribera, eerste hertog van Alcalá de los Gazules, markies van Tarifa, die in 1571 in Napels overleed.

In zijn testament bepaalde hij dat in Bornos een huis met ziekenhuis of college moest worden gebouwd voor "twaalf adellijke bedienden, schildknapen van het huishouden van de hertog, of andere goede en schoonbloedige mannen van zijn staat".

Toen het werk half af was, kwam de patriarch het in 1573 bekijken en vond het erg groot en het werk stopte. Om aan de bevelen van de hertog te voldoen, gaf hij opdracht om op hetzelfde plein, aan de overkant, een andere plaats in te nemen en enkele huizen te kopen voor een nieuw huis en ziekenhuis. Het andere grote gebouw was bestemd voor een nonnenklooster.

Het klooster werd ingewijd in 1597. Vanaf het begin werd besloten het klooster te bevolken met Clarissen, maar er waren geen zusters van die orde, dus waren de eerste zusters die het bewoonden van de cisterciënzerorde.

Vanaf de stichting tot aan de sluiting heeft het klooster verschillende branden gekend, waarvan de ergste die van 13 april 1685 was. Nadat het gebouw volledig was verlaten, kocht het stadhuis het en droeg het een jaar later over aan de Caja de Ahorros de Jerez, die het restaureerde en het gebruikte als een centrum voor beroepsopleiding en een club voor ouderen, waarbij bepaalde ruimten werden gereserveerd voor gemeenschappelijk gebruik, zoals de grote vergaderzaal. Het huisvest momenteel de middelbare school "El Convento".

Het gebouw zelf bestaat uit twee verdiepingen en een boogvormige binnenplaats met halfronde bogen op de begane grond. Het hele gebouw is gemaakt van steen en baksteen. Het heeft ook een prachtige trap met een bewerkte stenen leuning.

Tot de waardevolle voorwerpen in de audiovisuele zaal, voorheen de sacristie, behoren twee in de muur ingemetselde grafstenen van Francisco Enríquez de Ribera en zijn vrouw Leonor Ponce de León, stichters van het klooster van Nuestra Señora del Rosario, waar zij werden begraven; hun stoffelijke resten en bijbehorende grafstenen werden in 1981 overgebracht naar het klooster van Corpus Christi.

Uit de tijd van de stichting is een put voor een waterrad in massief steenwerk bewaard gebleven met een wenteltrap die naar de put leidt, die water levert voor de irrigatie van de aangrenzende tuinen, die nu beplant en verzorgd zijn en dienen als ontspannings- en recreatieruimte voor studenten, docenten en ander personeel.

Het meest kenmerkende van het complex zijn de volumes, sober en vrij van versiering, die alleen zichtbaar zijn in de omlijsting van de zeer eenvoudige deuropeningen, met gedempte pilasters en piramidevormige pinakels.

Willem Vandenameele