Iglesia de San Luis de los Franceses - Sevilla

Dit emblematische gebouw is sinds de 19e eeuw eigendom van de Provinciale Raad van Sevilla na een proces van ontmanteling. Het complex werd gebouwd tussen 1699 en 1731 en is een van de best bewaarde voorbeelden van volledige barokarchitectuur in Sevilla.

De architect was Leonardo de Figueroa en het project stond onder toezicht van een selecte groep intellectuelen van de Jezuïeten. Het valt op door de zeer symbolische inhoud en door de combinatie van Europese barokelementen en traditionele lokale vormen.

Na de definitieve verdrijving van de Jezuïeten in 1835 was het een seminarie, een Franciscaner klooster, een eerbiedwaardig ziekenhuis, een fabriek in de 19e eeuw, een hospice en aan het begin van de 20e eeuw, nu ontwijd, een podium voor toneelstukken zoals Don Juan Tenorio.

Het doel van de jezuïeten met deze kerk was om de jonge novicen en bezoekers van de kerk de kracht van de Sociëteit van Jezus te laten zien. Daarom tonen de altaarstukken de grootsheid van de Jezuïetenheiligen en de prestaties van de orde. De huiskapel werd ontworpen als privékapel voor de studenten van het noviciaat en al meer dan 300 jaar is de toegang verboden voor bezoekers.

Het was een van de kerken die niet werden platgebrand in de Burgeroorlog, omdat het zich naast het centrum van het verzet in Sevilla bevond tijdens de bezetting door Queipo de Llano. In de jaren 1920 drong de bliksem het gewelf van het koor binnen en vernietigde een olie tempera geschilderd boven de kerkdeur. De crypte werd jarenlang gebruikt als echte begraafplaats.

Na de restauratie van de afgelopen decennia zijn de kerk, de huiskapel en de crypte opengesteld voor het publiek zodat alle Sevillianen en bezoekers van de stad ervan kunnen genieten.

Willem Vandenameele