Convento San Leandro - Sevilla

Het klooster van San Leandro behoort tot de orde van de Augustijner kluizenaarszusters, werd gesticht in 1369 en de bouw van de huidige kerk werd voltooid in de 16e eeuw en hervormd in de 18e eeuw.

De ingang van het klooster is via een eenvoudige deur die uitkomt op een pleintje voor de kerk van San Ildefonso, die leidt naar een kleine binnenplaats waarvan de muren de hoofdingang, de salon en de draaibank bevatten. De snoepjes die in de werkplaats worden gemaakt zijn erg beroemd, vooral de yemas de San Leandro, een echte kus van de engel. Ze maken ook kerkornamenten en ander handwerk.

Het gebouw heeft een bijna vierhoekige plattegrond, met drie buitengevels. Het heeft twee galerijen met kleine metalen pilaren en een derde met zuilen. Rondom bevinden zich de hoofdingang en de salons, evenals de draaibank. Achter de hoofdingang is er een gebogen ingang die leidt naar de kloostergang. Deze, ook bekend als de 'grote binnenplaats' of 'centrale binnenplaats', heeft een ruitvormige structuur, met een dubbele galerij van loodrechte bogen op de begane grond en halfronde bogen op de bovenverdieping. In het midden van de binnenplaats staat een interessante veelhoekige fontein met een centrale kom.

De huidige kerk, gebouwd aan het einde van de 16e eeuw, is overdekt met een halfronde koepel op pendentieven. Binnen in de kerk bevindt zich, naast het interessante meubilair, een prachtige deur uit 1729.

Het meest opvallende deel van het gebouw is het gebied dat de hoek tussen Calle Zamudio en Plaza de San Ildefonso omvat, bekend als <del obrador>. Hier bevinden zich de ruimtes die gebruikt worden voor het maken van de typische snoepjes van dit klooster, rond een binnenplaats die bekend staat als <San José>.

Een andere interessante kern is het noviciaat. Dit is ook georganiseerd rond een binnenplaats en bevindt zich aan de achterkant van het perceel, met een gevel naar de straat Caballerizas. 

Willem Vandenameele