Torre de la Plata - Sevilla

De achthoekige Torre de la Plata werd in de 13e eeuw gebouwd door de Almohaden en maakte deel uit van de muren die de stad Sevilla omringden.

Het was het einde van de ommuring en was door een muur verbonden met de Torre del Oro (Gouden Toren). Toen koning Ferdinand III aan de macht kwam, kreeg de toren de naam Torre de la Victoria, hoewel hij in de volksmond Torre de la Plata (Zilveren Toren) bleef heten.

In de 16e eeuw was de defensieve functie van de muur verloren gegaan en diende het als steun voor huizen, winkels en pakhuizen. Dit betekende dat de Torre de la Plata zelf steeds minder belangrijk werd in de stad.

Tot voor kort werd het gebruikt als woning en was het silhouet verborgen tussen de aangrenzende gebouwen, waartussen alleen de kantelen en weinig anders te zien was. De toren werd in 1992 gedeeltelijk gerestaureerd en zowel de toren als de directe omgeving worden momenteel opgeknapt.

Het is een achthoekige toren met onregelmatige zijden waarvan bekend was dat er twee kamers bestonden: een op de begane grond en daarboven een hoofdverdieping met een uitgang naar het bovenste dak, omsloten door een gekanteelde borstwering. Restauratiewerkzaamheden hebben echter een lagere ruimte blootgelegd die diende als waterreservoir.

De onderste verdieping is bedekt met een vroeggotisch ribgewelf, gerangschikt in acht elementen die evenveel ribben dragen en die beginnen bij eenvoudige pilasters met even eenvoudige imposten, die allemaal samenkomen in een veelhoekige sluitsteen.

Willem Vandenameele