Centrale hydroélectrique des Ponts Neufs

De centrale van de Nieuwe Bruggen werd gebouwd in 1894 door de Naamloze Vennootschap voor Elektrische Energie waarvan de hoofdzetel zich in Saint-Brieuc (22) bevindt. Vier jaar later werd de machinekamer vergroot om een hydraulische turbine van 75 pk te huisvesten. In 1904 werden er een magazijn en een woning op het terrein gebouwd. De dam van de vijver van de Nieuwe Bruggen werd geregeld door een prefectuurbevel van 15 juni 1911, waarin de gebruiksvoorwaarden van de geleende kracht beschreven staan, door de Elektriciteitsmaatschappij van Saint-Brieuc, in de vijver van de Nieuwe Bruggen voor de werking van de fabriek. De vrije uitlaat van de overloop is vastgesteld op 18,50 m en die van de afvoer op 4,50 m. Met een oppervlakte van ongeveer 15 ha, wordt de vijver van de Nieuwe Bruggen gevoed door de rivieren de Gouessant, de Evron en de beek van Gouranton. Deze vijver vormt een waterreservoir bestemd voor de productie, door middel van hydraulische kracht, van de elektriciteit die nodig is voor de verlichting van de stad Saint-Brieuc. Een eenvoudige aarddijk, 90 m lang en 38,14 m hoog, scheidt de vijver van de centrale. In 1914 verkocht de Naamloze Vennootschap voor Elektrische Energie de installatie aan de Centrale Maatschappij voor Gasverlichting Eugène Lebon en Co, waarvan de hoofdzetel in Parijs (75) is. Het hydraulische materiaal werd toen vervangen door moderne apparaten. In 1920 werd de waterkrachtcentrale herbouwd en onderging een belangrijke herstructurering met werkzaamheden die bedoeld waren om het gebruik van de waterval te verbeteren en tegelijkertijd de kracht te vergroten. Ze onderging twee renovatiecampagnes in 1950 en 1978. De drukleiding heeft een verdeelstuk met drie takken; ze heeft een lengte van 25 m en een doorsnede van 2,50 m². Nu eigendom van EDF, is de waterkrachtcentrale nog steeds in bedrijf.

circuitscycloyffiniac