Viaduc de Garabit

Gustave Eiffel (1832-1923) was naar 19de-eeuwse begrippen een entrepreneur pur sang. Hij was een visionair, een uiterst gedisciplineerd wetenschapper, architect, bedreven zakenman en daarbij een familieman met een bewonderenswaardig doorzettingsvermogen. In een tijd waarin de meeste ingenieurs nog op gevoel werkten, vertrouwde Eiffel alleen zijn berekeningen. Hoewel het principe ‘vorm volgt functie’ pas aan het eind van de 19de eeuw werd bedacht, was Eiffel een rigoureuze vroege beoefenaar ervan. Hij was in de eerste plaats ingenieur, geen estheet. Voor hem was schoonheid het resultaat van structurele efficiëntie.

Dit viaduct van Garabit (1884) in de Franse Cantal is een ander hoogtepunt in zijn uitzonderlijke loopbaan. Bij de voltooiing was de 565 meter lange en 122 meter hoge spoorwegbrug het hoogste viaduct ter wereld. De originele kleur, le rouge Gauguin, doet de constructie bewust oplichten in het landschap. De brug is nog altijd in gebruik voor de lijn Béziers-Neussargues. Op de foto staat uitzonderlijk, wegens onderhoudswerken aan de Grandval-dam, nauwelijks water in de Truyère.

Mediahuis België