Eglise Saint Maurice de Millay

De parochie van Millay is erg oud. Het maakt pas sinds het concordaat van 1801 deel uit van het bisdom Nevers. Het patronaat van de parochie behoorde ooit toe aan de priorij van Marcigny-lès-Nonains, een klooster in de Brionnais, in 1054 gesticht door Saint-Hugues, de zesde abt van Cluny, bijgestaan door zijn broer Geoffroy, baron van Semur. Volgens de overlevering werd de kerk van Millay binnen 10 jaar na de stichting van het klooster gebouwd; ze dateert dus van 1064 en is een van de oudste kerken van de Nièvre. De kerk werd op 8 mei 1619 samen met de tienden van de parochie afgestaan aan de baron van La Roche-Millay. Het is gewijd aan Sint-Maurice, leider van het Thebaanse legioen, en wordt elke avond verlicht

BESCHRIJVING VAN DE BUITENKANT
Ondanks de werkzaamheden en verbouwingen die zij heeft ondergaan, is de oorspronkelijke structuur van de Sint-Maurikskerk bewaard gebleven. In 1837 dreigde de klokkentoren in te storten: de westkant werd gedeeltelijk afgebroken en identiek herbouwd. Bekijk het nu eens: het wordt op het niveau van de klok verlicht door twee traveeën met ronde koppen, gescheiden door een zuil met een eenvoudig gecanneleerd kapiteel, of een schilferig kapiteel (aan de zuidkant). In de klokkentoren hangen tegenwoordig twee klokken. De eerste klok van 400 kg, Marie-Joséphine gedoopt, werd in 1852 gegoten onder leiding van pastoor Peschaud. Het werd ingezegend door de heer Lyron, pastoor van Luzy, met de heer D'Amfreville als peetvader en mevrouw de Laplanche als peettante. Het klokje, Marie-Thérèse, weegt 250 kg en werd in 1875 gegoten. Zijn peetvader is MG de Laplanche, zijn peettante mevrouw Anginieur. Op dit belletje staat gegraveerd: "Soms zing ik / Vaak huil ik / Maar altijd bid ik"
Op 22 juni 1860 beschadigde een orkaan de gevel van de voorgevel, de apsissen en de dakconstructie ernstig. In 1862 was de voorgevel ingestort na stortregens, en een van de puntgevels van het dwarsschip dreigde in te storten. De gevel werd in 1862-1863 herbouwd door Claude Maillot, een aannemer uit Autun. Op 13 december 1865 schreef de burgemeester van Millay aan de prefect: "De kerk verkeert vandaag in een zeer goede staat"

BESCHRIJVING VAN HET INTERIEUR
De kerk van Millay is een Latijnse kruiskerk met een ronde apsis en apsissen, en een klokkentoren op het dwarsschip. De stijl is Romaans uit het midden van de 11e eeuw. Het heeft een schip met een enkel schipplafond, aan de achterzijde geflankeerd door twee hangende zijkapellen. Het dwarsschip met één schip, waarvan de armen uitkomen op een apsidale kapel in het oosten, staat in verbinding met de zijkapellen via een halfronde boog. Het heeft een regelmatige kruising bedekt met een koepel op stam. Het romaanse koor bestaat uit een rechte travee en een apsis; de sacristie is gebouwd in de hoek van het schip en de linker zijkapel. De gewelven zijn tongewelven over de apsis en de absiden, en tongewelven over de andere delen van de kerk, met dwarse tongewelven over de transeptarmen en de zijkapellen. De esthetiek van het Romaanse metselwerk is weer aanwezig.
Tussen 2001 en 2003 werden door de gemeente belangrijke werkzaamheden uitgevoerd, met name de renovatie van de twee apsidale kapellen in hun oorspronkelijke staat, het raamwerk van de galerij, het noordelijke dwarsschip en de glas-in-loodramen. Deze werken werden uitgevoerd om elke zomer, tijdens het festival Le Vent sur l'arbre, uitvoerders van klassieke muziek te verwelkomen die de opmerkelijke kwaliteit van de akoestiek van de kerk van Millay waarderen.

OPMERKELIJKE ELEMENTEN
Het processiekruis is gemaakt van verzilverd brons en messing. De elementen zijn genest op een draadstang; Christus, de heilige Magdalena en de titulus zijn geklonken. De decoraties zijn gegoten, gepreegd en geciseleerd. Van de processiekruisen die in het gebied bewaard zijn gebleven, is het Millay-kruis een van de oudste, maar ook een van de meest homogene.
Het is 66 cm hoog en dateert uit het einde van de 17e / begin van de 18e eeuw. De exacte datering is moeilijk: terwijl de draaiende topknoop met zijn versiering van palmetten en gadroenen aan de 17e eeuw doet denken, plaatsen het ontwerp en de openingen aan de uiteinden van het kruis het werk in het eerste kwart van de 18e eeuw.

ANECDOTES
In de jaren dertig deed bakker Marcellin Perraudin zijn ronde en werd gespaard voor een blikseminslag op zijn auto. Na dit wonder liet de familie een standbeeld van Sint Christoffel oprichten, dat momenteel in de kerk staat. Deze zelfde Saint-Christophe wordt elk jaar in Millay gevierd tijdens een processie in augustus.

OPEN JE OOG!
Uit raadpleging van het kadaster blijkt dat in 1940 de rechthoekige travee van het koor links werd geflankeerd door een sacristie. Het was toegankelijk via een deur die nu dichtgemetseld is en nog steeds te zien is in het koor
Heb je het gemerkt?

DATAtourisme France