Blockhaus allemands du bois de champcourt

De gebouwen van gewapend beton lagen aan de rand van het Bois de Champcourt, in de buurt van Xures en werden half ingegraven om ze te verbergen en de artilleristen te beschermen. In mei 1918 bouwden Duitse soldaten vijf bunkergebouwen - vier vuurkazematten en een commandoblokkade. Vandaag de dag zijn er twee goed genoeg bewaard gebleven om hun kenmerken te bekijken, twee andere zijn volledig verwoest en de vijfde, zwaar beschadigd, heeft zijn vuurpunt behouden.

Enkele dagen na de oorlogsverklaring, op 20 augustus 1914, kwam het Franse offensief in het geannexeerde Lotharingen abrupt tot stilstand bij
Morhange. De Duitse tegenaanval dreef de Fransen terug tot voorbij de Meurthe, maar werd gestopt tijdens de Slag om de
trouée de Charmes. De Duitsers richtten zich toen op Nancy, maar kregen een nieuwe tegenslag te verduren tijdens de Slag om Grand-Couronné, die eindigde op 13 september 1914. De Fransen heroverden het grootste deel van het verloren gebied, maar het front dat zich in de herfst stabiliseerde was niet in staat om de dorpen Xures, Parroy, Coincourt, Réchicourt, Juvrecourt, Bezange-la-Grande en Mouacourt te heroveren.

Vier jaar lang was het gebied onderhevig aan bijna dagelijkse artillerieduels. In de hoop deze positie te behouden, trokken de Duitsers binnen en bouwden talrijke betonnen schuilplaatsen, waaronder deze vijf blokhutten in mei 1918. De mannen van het 1e
beierse regiment veldartillerie drukten hun stempel op de commandoblokkade.

Gelegen aan de rand van het Bois de Champcourt, in de buurt van Xures, werden de structuren van gewapend beton half ingegraven om ze te verbergen en de artilleristen te beschermen. Zakken van gestold cement zorgden voor extra bescherming. Alleen de schuilplaatsen nr. 1 en nr. 2 zijn voldoende bewaard gebleven om de hieronder beschreven kenmerken te laten zien. Nr. 3 en 4 zijn volledig vernietigd, terwijl nr. 5, hoewel zwaar beschadigd, zijn schietpunt heeft behouden. Het eerste blokhuis gaat vooraf aan de andere 4; het is het commandoblokhuis. Het was erg klein en had twee openingen naar het oosten en noorden, in plaats van het westen aan de Franse kant. Het was verbonden met de communicatieloopgraven door een slang. De uitgang van deze gang wordt beschermd door een
betonnen afdekking. De 4 vuurkazematten staan op een rij aan de rand van het bos. Ze hadden slechts twee openingen: het schietgat aan de voorkant en een ingang aan de achterkant. Elk herbergde een kanon, waarschijnlijk het Duitse 77mm kanon. Het kon 45° draaien op een vaste as die rustte op een halfrond afvuurpunt. De plaatsing van de bunkers zorgde voor dekking van het hele gebied.

Het Duitse 77mm kanon en het Franse 75mm kanon: Dit zijn de twee rivalen van de veldartillerie. Het kaliber is vrijwel identiek en het bereik voor beide is zeer vergelijkbaar, ongeveer tien kilometer, met een licht voordeel voor de Fransen. De granaten van de Xures-kanonnen konden de dorpen Arracourt, Bathelémont en Bauzemont bereiken, maar in plaats van deze dorpen was hun doel om elke oprukkende vijandelijke infanterie te decimeren, zoals ze vier jaar eerder bij Morhrange hadden gedaan.

DATAtourisme France