Monument Maginot

In tegenstelling tot het principe dat bij de mobilisatie werd vastgelegd, werkten veel territoriale eenheden naast hun kameraden in actieve dienst in dezelfde context. Er was één regiment - het 44ste R.I.T. - dat het parlementslid voor de Maas, een zekere André Maginot, in zijn rangen verwelkomde.

Als parlementslid voor de Maas die zich in 1914 als vrijwilliger aanmeldde, verdiende hij al snel zijn sergeantsstrepen en leidde hij patrouilles in vijandig gebied. Deze moed kostte hem bijna het leven op 8 november 1914, voor het bos van Hayes.

Hij raakte ernstig gewond, werd ternauwernood gered door zijn kameraden en werd vele maanden lang weer gezond gemaakt. Na de wapenstilstand hervatte hij zijn parlementaire activiteiten. Hij werd minister van Koloniën in 1917, minister van Pensioenen in 1920 en minister van Oorlog in 1922.

Op 10 november 1920 zat hij de beroemde ceremonie voor de Onbekende Soldaat voor binnen de muren van de citadel van Verdun.

Hij werd getroffen door tyfus en stierf in 1932, toen hij aan het werk was op vestingwerken in het oosten van Frankrijk.

Drie jaar na zijn dood huldigde de president van de Republiek, Albert Lebrun, het monument van Gaston Broquet in tegen het massief van Souville. De scène, gevormd door een schild, illustreert de heldhaftige redding van sergeant André Maginot op 8 november 1914 door zijn metgezellen.

DATAtourisme France