Le moulin - Bar-sur-Seine

De Charrier meelfabriek, ook bekend als de Bar-sur-Seine molen, is een voormalige meelfabriek gelegen aan een zijtak van de Seine. De houtskeletmolen werd in 1854 gebouwd op de plek van een eerdere molen en is de laatste van dit type grote molen die in de regio heeft bestaan. In 1914 werden hier duizenden kwintalen meel geproduceerd, bestemd voor Troyes en een groot deel van het departement.

Volgens historicus Jacky Provence is er bewijs dat er al in de 11e eeuw op deze plek een molen stond. Het eigendom van de molen werd geregistreerd in 1836. In de tweede helft van de negentiende eeuw werd er een groot vakwerkgebouw boven de Seine gebouwd. De molen produceerde meel en stond bekend als de "Charrier meelmolen" naar de eigenaar. In 1854 werden er ook een oliemolen en een spinnerij geïnstalleerd.

De molen stopte met werken rond 1925.

Een kleine waterkrachtcentrale werd in de jaren 1920 aan de molen toegevoegd. Een verkeersbrug over de Seine loopt langs de molen en de krachtcentrale aan de stroomopwaartse kant.

De molen heeft vijf verdiepingen, waarvan één zolder. De structuur is van hout, de holtes tussen de balken aan de gevels waren oorspronkelijk opgevuld en de gevels waren oorspronkelijk bepleisterd.

Het gebouw is gebouwd op een stenen brug met vier lage bogen. De drie bogen onder het centrale deel van het gebouw hebben vergelijkbare overspanningen en zijn uitgelijnd met de drie groepen van twee ramen aan de noordgevel. De eindboog heeft een kortere overspanning en is uitgelijnd met de ramen op de bovenste verdiepingen van de noordgevel. Het westelijke uiteinde rust op de oever en is ook uitgelijnd met de ramen op de bovenste verdiepingen.

Op de bovenste verdieping zorgde een katrol op een uitsteeksel ervoor dat graan of andere voorwerpen naar boven konden worden gehesen. Op elke verdieping gaf een dubbele deur toegang tot wat door de katrol werd opgehesen.

Willem Vandenameele