Wandelroute - De Zilveren Berg

Vanaf de Sainte-Joseph-galerij gaat u links de departementale weg af, langs de fabriek en neemt u de eerste rechts, het plattelandspad van de Maladrerie. Een calvarie, opgericht in 1749, herinnert aan het lijden van de pestlijders die op deze plek werden verzorgd.
Ga na de calvarie rechtsaf, steek de beek van Sadey over en klim de kleine "heuvel van de Calvarie" op naar de kerk van Sint-Nicolaas.
Kom terug op uw stappen en neem de kleine weg van Sadey die langs de begraafplaats loopt. U passeert het gehucht Steingel, dat uit 8 woningen bestond in de vorige eeuw, vandaag de laatste bedreiging om in verval te raken. Dan, voor de Grande Fresse, een boerderij versierd met een eik en een beuk die rond 1796 zijn geplant. Volg het pad en neem rechts van de parkeerplaats. 350 meter scheiden u van het kruis op de Argentberg waar banken op u wachten om weer op adem te komen en van het uitzicht te genieten.
Hier bevinden we ons op 800 meter hoogte en het panorama biedt uitzicht op de valleien van de Morthe, de Blanc-Ru, de Fave en de steden Raon-l'Étape en Corcieux. In de verte zijn de bergen van Climont en Donon.
Geniet van de picknickplaats voor 20 personen en als u dat wilt, kunt u de wandelpaden van Ban de Laveline bereiken. Ons pad daalt af naar het gehucht Corbey.
We overzien nu de mise Saint-Jean. Deze mijnsite was gedurende verschillende eeuwen zeer productief en sommige gebouwen zijn nog steeds zichtbaar.
Aan uw linkerzijde geeft het "kanaal van de Duitsers" u de mogelijkheid om het circuit "het zilver van Chipal" te bereiken, waarvan het vertrek zich op 1 km hier vandaan bevindt, nabij de kapel.
De Sainte-Barbe-galerij wordt aangegeven door zijn goed zichtbare halde. Het is vernoemd naar de patroonheilige van de mijnwerkers.
De mijnsite van Sint-Nicolaas is de meest prestigieuze en bekendste van La Croix aux Mines. De "rode mijn van Sint-Nicolaas" diende inderdaad als model voor Heinrich Gross (een schilder die rond 1530 een verzameling van 25 tekeningen maakte die de exploitatie van de Mijn Sint-Nicolaas documenteert).
De afdaling gaat verder door kuilen en bobbels die getuigen van de verstoring van de grond als gevolg van de mijnbouw. Het hoofdader passeert dichtbij en is soms bovengronds ontgonnen. Bij de kruising van het Hallespad, gaat u rechtsaf naar de Gros Pré, dat de locatie markeert van de Saint-Nicolas-stapel. Dit is de plek waar de benodigde werkplaatsen voor de verwerking van het erts na extractie waren gevestigd. Een kanaal leidde daar het water voor de waterkracht. Alleen de gebouwen uit de 20e eeuw blijven vandaag de dag nog over (rond de putten Bader en Demmler), de laatste getuigen van de mijnbouw die definitief stopte in 1948.
Ga verder naar de kerk en ga het pad af dat naar het stadion leidt.
Om uw bezoek te completeren, nodigt de Vereniging ter Bevordering van de Zilvermijnen van La Croix (ASMAC) u uit om de galerie Saint-Joseph en de museale ruimte die aan deze is gewijd te ontdekken (ingang achter de fabriek).