Route van de waterlijke Maginot-lijn

Het werd gebouwd om een natuurlijke barrière te vormen tegen de opmars van de Duitse troepen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De debiet van de rivier "Mutterbach" was te laag en onregelmatig, de reservoirvijvers (in aantal 6) konden in alle omstandigheden de weteringen voeden via een afvoersysteem en het gebied binnen 36 uur onder water zetten. Deze vijvers hebben tegenwoordig een mooie herbestemming gevonden in de visserij en het toerisme:
- Vijver van Diefenbach: dit is de belangrijkste van deze vijvers qua oppervlakte, capaciteit en hoogte van de dijk.
- Vijver van de Moerassen van Rémering: een vredige vallei gelegen tussen 2 bossen die begin jaren 30 een militaire reservoirvijver zal worden, bedoeld om "de Venetië van het front" van water te voorzien.
- Vijver van Hirbach - Holving: overblijfselen "Casemate van de herinnering", dam gebouwd op de weg, dijk van Holving naar Hirbach, vijver van Hirbach, ingericht om de vallei onder water te zetten (tegenwoordig een recreatiecentrum voor buitenactiviteiten in Holving).