Iranese ambassade belegering

De belegering van de Iraanse ambassade vond plaats van 30 april tot 5 mei 1980, nadat een groep van zes gewapende mannen de Iraanse ambassade in South Kensington, Londen, binnenviel. De gewapenden, leden van een Iraans-Arabische groep die zich inzet voor de Arabische nationale soevereiniteit in de zuidelijke Iraanse regio Khuzestan, namen 26 mensen als gijzelaar - voornamelijk medewerkers van de ambassade, maar ook verschillende bezoekers evenals een politieagent die de ambassade had beveiligd. Ze eisten de vrijlating van Arabische gevangenen uit gevangenissen in Khuzestan en hun eigen veilige doorgang uit het Verenigd Koninkrijk. De regering van Margaret Thatcher besloot snel dat veilige doorgang niet zou worden verleend, en er volgde een belegering. In de daaropvolgende dagen zorgden politieonderhandelaars voor de vrijlating van vijf gijzelaars in ruil voor kleine concessies, zoals het uitzenden van de eisen van de gijzelnemers op de Britse televisie.
Op de zesde dag van de belegering waren de gewapenden steeds gefrustreerder over het gebrek aan vooruitgang in het voldoen aan hun eisen. Die avond doodden ze een van de gijzelaars en wierpen zijn lichaam uit de ambassade. Als gevolg daarvan beval de regering de Special Air Service, een speciaal regiment van de Britse strijdkrachten, om een ​​aanval uit te voeren - Operatie Nimrod - om de overige gijzelaars te redden. Kort daarna daalden SAS-soldaten van het dak van het gebouw af en braken ze via de ramen naar binnen. Tijdens de 17 minuten durende inval redde men alle gijzelaars behalve één, en doodde vijf van de zes gijzelnemers. De soldaten kregen later beschuldigingen van onnodig doden van twee van de vijf, maar een onderzoek naar de sterfgevallen vrijwaarde de SAS uiteindelijk van wangedrag. De enige overgebleven gewapende man werd vervolgd en zat 27 jaar in Britse gevangenissen.

Wikipedia