Mayo

Hier in de buurt tref je Famine walls en famine roads aan. Dat zijn tastbare overblijfselen van de Ierse hongersnood en duistere monumenten van menselijke wanhoop en overheidsfalen.

Famine walls zijn lange, vaak ogenschijnlijk nutteloze stenen muren die werden gebouwd door hongerende Ieren in ruil voor voedselhulp tijdens de hongersnood. Ze werden meestal als werkverschaffingsprojecten opgezet door Britse landheren of de overheid, niet zozeer om het land te verbeteren, maar als voorwaarde om arme mensen iets te geven om te eten. De muren zijn vaak 2,5 tot 3 meter hoog, tot 300 meter lang, en laten een stille getuigenis van het zware, soms zinloze werk dat mensen in hun allerzwartste dagen moesten verrichten.

Vandaag zijn ze in het landschap terug te vinden, bijvoorbeeld bij Maghery en in gebieden zoals Connemara, De Burren en Dingle.

Famine roads zijn karakteristieke "wegen naar nergens", vaak slingerende paden die abrupt eindigen, aangelegd als onderdeel van relief-werk waar boeren tegen een hongerloon een weg moesten bouwen. Velen stierven tijdens het aanleggen van deze wegen, die meestal geen logisch doel dienden behalve het "verantwoorden" van uitgedeeld voedsel. Het werk was bar zwaar: lange dagen, primitieve gereedschappen, ruige weersomstandigheden, vaak zonder degelijke kleding of onderdak. Vandaag zijn nog heel wat famine roads zichtbaar in het Ierse landschap, bijvoorbeeld langs oude paden in Connemara, The Burren, Mayo, Kerry en Dingle. Sommige zijn nu deel van wandelroutes, andere zijn stille monumenten, herinneringen aan menselijke veerkracht en aan het drama van de hongersnood.

Pascal Brackman