Archivio di Stato - Lucca - Toscane

De instelling van een staatsarchief werd op 27 augustus 1804 afgekondigd door de regering van de Republiek Lucca. Dit archief omvatte niet de papieren van de "Camera de' libri e delle Scritture", het oudste openbare archief van de gemeente Lucca (gedocumenteerd sinds 1308) van notariële aard, terwijl het wel het archief "di Palazzo" omvatte, dat bestond uit politieke en regeringsdocumenten. Pas in 1860 werden de documenten van de Kamer en het Paleis herenigd.

Belangrijk was de leiding van Salvatore Bongi, die voor het eerst de historische methode toepaste bij de reorganisatie van de documenten, waarbij de oorspronkelijke volgorde van de papieren absoluut moest worden gerespecteerd, door inventarissen op te stellen waarin de structuur en de organisatie van de onderwerpen die ze hadden voortgebracht, grondig werden uitgelegd, in de lokale en algemene historisch-institutionele context. De vier door Bongi op meesterlijke wijze opgestelde inventarissen staan ook vandaag nog model voor de toepassing van deze methode die, zij het met de nodige correcties en bijwerkingen, nog steeds in gebruik is bij het archiefbeheer. In 1927 werkten er 2 ambtenaren, in plaats van de 5 op het personeelsrooster. Desondanks werd de dienstverlening aan de gebruikers nog steeds als goed beschouwd.
De archieven van het Rijksarchief van Lucca beslaan ongeveer 15.000 meter planken, met 22.483 perkamenten (waarvan 698 "fragmenta codicum", teruggevonden uit omslagen van boekdelen), 152.432 stukken papier, 1.199 kaarten, 116 munten, medailles en penningen, 306 zegels en stempels, 253 kegels en ponsen, 1207 clichés. Deze originele archieven zijn in de loop der tijd aangevuld: Italiaans kadaster, fascistische archieven en nationale bevrijdingscomités, prefectuur, gerechtshoven, politiebureaus, ziekenhuizen; enkele reeds geïnventariseerde particuliere archieven zoals die van Arnolfini, Bottini, Buonvisi, Guinigi, Mansi, Sardini, en andere die nog worden gepubliceerd, zoals die van Bongi, Cenami, Raffaelli, Sardi, Spada.

Willem Vandenameele