Chiesa Santa Maria dell'Ammiraglio (Martorana) - Palermo

De kerk van Santa Maria dell'Ammiraglio werd in 1143 gebouwd door George van Antiochië, admiraal van koning Roger II.

In de 15e eeuw werd het gebouw toegewezen aan het nabijgelegen klooster van Benedictijner nonnen, gesticht in 1194 door Goffredo en Eloisa Martorana; sindsdien wordt de kerk ook wel 'Martorana' genoemd.

Het gebouw bestaat uit het heiligdom, dat zijn oorspronkelijke vierkante structuur heeft behouden met een koepel ondersteund door vier spitsbogen, typisch voor de Arabisch-Normandische stijl, en de barokke beuken, toegevoegd aan het einde van de 17e eeuw, die de entreehal bedekken, aangezien de kerk oorspronkelijk werd voorafgegaan door een onoverdekte binnenplaats waarop de klokkentoren stond, die in de 14e eeuw werd verhoogd en in de 17e eeuw de hoofdingang van de kerk werd. Het ruime interieur heeft drie schepen met een koor dat wordt ondersteund door zuilen van eerdere Normandische gebouwen bij de ingang.

Bijzonder interessant zijn de Byzantijnse mozaïeken die een deel van het interieur bedekken en de 18e-eeuwse fresco's in het koor door Olivio Sozzi en Guglielmo Borremans. Het diepe vierhoekige presbyterium uit 1685 is versierd met gemengd marmer; op het altaar staat een kostbaar lapis lazuli tabernakel uit het einde van de 17e eeuw en de 'Hemelvaart' geschilderd door Vincenzo da Pavia in 1533. De kerk maakt deel uit van de Eparchie van Piana degli Albanesi, een katholiek bisdom van de Grieks-Byzantijnse kerk op Sicilië.

Sinds 3 juli 2015 maakt Chiesa Santa Maria dell'Ammiraglio (Martorana) deel uit van de Normandische Arabische Route die als menselijk erfgoed is opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Willem Vandenameele